Peralihan Park Ji-hoon ke Komedi Mula Menawan Peminat

Park Ji-hoon sedang menarik perhatian kerana perubahan nada lakonan yang ketara. Selepas meninggalkan kesan melalui filem sejarah yang lebih berat, beliau kini memasuki dunia komedi Tving, The Legend of Kitchen Soldier, yang sengaja dibina dengan unsur kelakar dan berlebihan. Pilihan terbaru ini penting kerana ia menunjukkan seorang pelakon yang sedang membawa momentum anugerah memilih peranan yang bergantung pada keterlaluan, fantasi makanan dan timing komedi fizikal, bukan sekadar terus berada di laluan prestij yang paling selamat.

Menurut The Korea Times, yang menemu bual Park di Seoul, pelakon itu membintangi siri asal Tving sebagai Seong-jae, seorang lelaki yang hampir tidak tahu memasak sebelum satu tetingkap aneh seperti permainan mengubah haluan hidupnya. Siri ini berdasarkan webtoon popular dan menggabungkan kehidupan tentera, misi memasak serta komedi fantasi. Bagi penonton K-drama global, gabungan itu mungkin kedengaran luar biasa, tetapi ia sesuai dengan ruang yang semakin berkembang dalam penstriman Korea: campuran genre yang sengaja lebih ringan berbanding thriller jenayah, drama balas dendam atau kisah survival bertekanan tinggi.

Daripada intensiti sejarah kepada komedi gred B

Park menyertai projek ini selepas mencuri perhatian menerusi filem sejarah The King's Warden. The Korea Times menggambarkan filem itu sebagai sebuah blockbuster, manakala persembahan Park membawanya memenangi Anugerah Pelakon Baharu Terbaik kategori filem di Baeksang Arts Awards pada Mei. Pengiktirafan itu boleh sahaja mendorongnya memilih satu lagi watak serius. Sebaliknya, beliau memilih komedi yang menuntut tenaga lakonan yang sama sekali berbeza.

Dalam The Legend of Kitchen Soldier, Seong-jae tidak diperkenalkan sebagai genius yang serba mahir. Dia bermula sebagai seseorang tanpa kemahiran memasak, kemudian berdepan antara muka permainan memasak bernama “Guardian” yang hanya dapat dilihat dan didengarinya. Dengan menyelesaikan misi yang membantunya menyelamatkan hidangan yang hampir gagal, dia mula bergerak ke arah status yang sukar dipercayai sebagai cef tentera legenda. Kelucuan cerita bukan hanya pada peranti fantasi itu, tetapi juga pada jurang antara bahasa kepahlawanan yang besar dan kekacauan praktikal memasak untuk anggota tentera.

Park memberitahu The Korea Times bahawa kekuatan drama ini terletak pada sifatnya yang santai. Beliau menyifatkannya sebagai ringan dan selesa ditonton, dengan jalan cerita yang berangin, bukan naratif yang terlalu tegang. Komen itu menjelaskan nilai strategik peranan ini. Selepas banyak K-drama mendapat perhatian global melalui taruhan gelap dan ketegangan tanpa henti, fantasi ketenteraan berpusatkan makanan menawarkan pintu masuk yang lebih lembut kepada penonton.

Siri ini juga memberi Park peluang untuk meluaskan imejnya. Filem sejarah boleh menonjolkan disiplin, kawalan emosi dan berat dramatik. Komedi seperti ini pula menguji sama ada seorang pelakon mampu bertindak balas terhadap kejanggalan tanpa membuatkan babak terasa kosong. Bagi Park, yang memulakan kerjaya sejak kecil, watak ini kelihatan kurang tentang membuktikan keseriusan dan lebih tentang menunjukkan keluasan lakonan.

Babak makanan dibina seperti set fantasi

Detik paling tersendiri dalam drama ini datang daripada cara reaksi terhadap makanan dipentaskan. Dalam episod yang dibincangkan oleh The Korea Times, Seong-jae berjaya memenangi hati seorang koperal yang tidak menyukainya dengan menghidangkan hamburger. Park berkata skrip asal hanya memuatkan versi ringkas detik itu, tetapi beliau mencadangkan supaya Seong-jae terus membawa hamburger itu berulang kali sambil merayu askar tersebut mencubanya. Tambahan kecil itu mengubah hantaran makanan yang mudah menjadi rentak komedi.

Satu lagi babak memparodikan rancangan pertandingan memasak Culinary Class Wars melalui urutan merasa makanan dengan mata tertutup. Park memuji pelakon Yoon Kyung-ho sebagai orang yang mencadangkan idea itu. Butiran ini menunjukkan bagaimana siri tersebut bergantung pada timing ensembel dan pada pelakon yang menambah tekstur melampaui halaman skrip. Humor bukan hanya wujud dalam premis; ia juga terletak pada sejauh mana satu gurauan boleh dipanjangkan sebelum ia pecah.

Drama ini menolak reaksi itu lebih jauh dengan imejan janaan komputer. The Korea Times menggambarkan babak Seong-jae memainkan tulang rusuk khinzir seperti seruling, menyerbu ke medan pertempuran khayalan sambil memegang tauge seperti senapang, dan melihat seorang pembelot Korea Utara berubah menjadi bintang rock ketika memuji tonkatsu. Ini bukan rentak drama memasak yang realistik. Ia meminjam bahasa emosi besar daripada manga memasak klasik dan menjadikan rasa sebagai tontonan.

Bagi Park, gaya sebegitu hadir bersama cabaran teknikal. Beliau berkata sukar membayangkan elemen CGI hanya daripada skrip, dan beliau perlu berlakon sambil memberi isyarat ke ruang kosong, kadang-kadang hanya dengan panel panduan asas. Beliau menggambarkan proses itu sebagai menjalankan babak dalam fikirannya terlebih dahulu, kemudian melaksanakannya di lokasi. Dalam komedi yang luas seperti ini, lakonan terhadap perkara yang tidak kelihatan amat penting: jika pelakon terlalu merendahkan fantasi, gurauan akan runtuh; jika terlalu berlebihan tanpa kawalan, babak boleh terasa rawak.

Park berkata kesukaran membayangkan babak yang sarat CGI sebenarnya membantu hasilnya menjadi lebih baik, kerana beliau perlu komited sepenuhnya sebelum kesan akhir wujud.

Watak yang mencerminkan cara kerjanya

Komen Park tentang lakonan juga memberi projek ini rangka yang lebih mendalam. Beliau berkata beliau mendekati set seperti sehelai kertas kosong, menyerap apa yang berlaku di sekelilingnya dan bertindak balas terhadap tenaga rakan pelakon apabila kamera mula merakam. Kaedah itu sesuai dengan The Legend of Kitchen Soldier, yang humornya bergantung pada respons. Seorang pelakon tidak boleh melayan setiap reaksi makanan, jenaka ketenteraan dan sisipan fantasi sebagai rentak dramatik yang tetap. Babak perlu bernafas bersama orang di dalamnya.

Watak ini juga memerlukan persediaan praktikal. Park menghadiri akademi kulinari untuk melatih kemahiran menggunakan pisau, walaupun beliau bergurau bahawa pengalaman itu membuatkannya semakin jauh daripada masakan sebenar. Komennya tentang dapur tentera juga menarik. Dengan perkhidmatan wajib tentera menghampiri tahun depan, dan selepas sebelum ini menyatakan minat terhadap Kor Marin, beliau berkata beliau telah menolak kemungkinan menjadi cef tentera selepas melihat betapa mencabarnya kerja itu.

Butiran itu memberi komedi ini sentuhan realiti yang berguna. Drama ini mungkin membesar-besarkan makanan menjadi fantasi, tetapi kerja memasak dalam tentera sendiri bukan sesuatu yang glamor. Park menyebut tekanan bangun awal dan menyediakan hidangan untuk ratusan orang dengan pasukan kecil. Bagi penonton yang tidak biasa dengan budaya tentera Korea, latar ini membantu menjelaskan mengapa premis tersebut boleh terasa lucu dan menekan pada masa yang sama. Fantasi wujud kerana kerja sebenar memang meletihkan.

Kemenangan Baeksang beliau juga mengubah cara watak ini dibaca. Park memberitahu The Korea Times bahawa beliau tidak memilih projek dengan cuba meramal kejayaan atau kegagalan hanya daripada skrip. Beliau berkata beliau bekerja kerana ia menyeronokkan dan kerana mahu menemukan sisi berbeza dalam dirinya. Itu satu kenyataan yang berguna daripada seorang pelakon di titik peralihan: beliau tidak menjadikan anugerah sebagai alasan untuk mengecilkan pilihan, tetapi sebagai sebahagian daripada pencarian yang lebih luas tentang apa yang boleh dilakukannya selepas ini.

Mengapa perubahan ini penting bagi peminat K-drama

Bagi peminat antarabangsa, langkah Park memasuki The Legend of Kitchen Soldier mengingatkan bahawa pelakon Korea sering membina momentum melalui kontras. Seorang pelakon boleh memperoleh kredibiliti dalam filem sejarah, kemudian menjangkau penonton berbeza melalui komedi penstriman, sebelum membawa kedua-dua kesan itu ke projek berikutnya. Industri ini menghargai kelenturan kerana penonton mengikuti pelakon merentas platform, genre dan nada.

Siri ini juga tiba pada saat drama berasaskan webtoon tidak lagi dianggap kategori sempit. Premis fantasi ketenteraan dan memasak mungkin dahulu kedengaran terlalu khusus untuk khalayak luas, tetapi penstriman telah memberi ruang kepada cerita yang lebih mudah dicuba dan dikongsi. Klip reaksi makanan yang pelik boleh bergerak dalam talian sebelum penonton memahami keseluruhan plot, dan pelakon seperti Park boleh mendapat manfaat daripada tarikan visual segera itu.

Apa yang membuatkan persembahan Park wajar diperhatikan bukan sekadar perubahan genre. Beliau memilih projek yang memerlukan rasa malu, keikhlasan dan imaginasi wujud serentak. Seong-jae perlu kelihatan menggelikan sambil tetap menginginkan sesuatu. Dia perlu melayan permainan memasak yang tidak kelihatan sebagai perkara mendesak. Dia juga perlu membuat hantaran hamburger, reaksi fantasi atau jenaka dapur tentera terasa seperti sebahagian daripada satu watak, bukan himpunan sketsa terpisah.

Keseimbangan itu sebabnya watak ini menonjol selepas The King's Warden. Park Ji-hoon bukan menjauh daripada lakonan serius; beliau sedang menguji sama ada fokus yang sama boleh bertahan dalam kerangka yang jauh lebih pelik. Jika The Legend of Kitchen Soldier terus berhubung dengan penonton, ia mungkin akan diingati bukan sebagai lencongan aneh, tetapi sebagai detik Park menjadikan keluasan lakonan sebagai cerita utama.