ความทรงจำทั้งน้ำตาของ Kim Tae-won แห่ง Boohwal ทำให้แฟนๆ ซาบซึ้ง

Kim Tae-won เปลี่ยนเวทีรำลึกในรายการโทรทัศน์ให้กลายเป็นหนึ่งในเรื่องราว K-rock ที่สะเทือนใจที่สุดของสัปดาห์ ในรายการ Immortal Songs ทาง KBS2 หัวหน้าวง Boohwal ย้อนเล่าถึง Kim Jae-ki นักร้องผู้ล่วงลับ ขณะที่ Lee Seung-hyub และ Yoo Hwe-seung จาก N.Flying ถ่ายทอดเพลงคลาสสิกของวงอย่าง "The More I Love"

ช่วงเวลานี้มีความหมายเพราะเพลงดังกล่าวไม่ใช่แค่บัลลาดชื่อดังอีกเพลงในแค็ตตาล็อกของ Boohwal เท่านั้น แต่มันผูกอยู่กับจุดเปลี่ยนในประวัติศาสตร์ของวง เสียงของนักร้องหนุ่มที่ช่วยกำหนดสีสันอัลบั้มชุดที่สาม และการสูญเสียที่ Kim Tae-won ยังอธิบายว่าเป็นหนึ่งในบาดแผลลึกที่สุดในชีวิต

เพลงคลาสสิกกลับมาพร้อมประวัติที่หนักอึ้ง

ตอนวันที่ 11 กรกฎาคมของ Immortal Songs วางศูนย์กลางไว้ที่ Kim Tae-won มือกีตาร์ นักแต่งเพลง และสมาชิกดั้งเดิมเพียงคนเดียวที่ผู้ชมเชื่อมโยงกับเส้นทางสี่ทศวรรษของ Boohwal มากที่สุด รายการเชิญทั้งศิลปินรุ่นใหม่และนักร้องรุ่นใหญ่ให้มาตีความเพลงที่เกี่ยวข้องกับอาชีพของเขาใหม่ รวมถึงผลงานที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำด้านร็อกและป๊อปของเกาหลี

ในบรรดาโชว์ทั้งหมด Lee Seung-hyub และ Yoo Hwe-seung เลือก "The More I Love" เพลงจากอัลบั้มชุดที่สามของ Boohwal การเลือกเพลงนี้ทำให้เวทีมีน้ำหนักทางอารมณ์ทันที เพราะ Kim Jae-ki ซึ่งเป็นหนึ่งในนักร้องนำยุคแรกของ Boohwal ต่อจาก Kim Jong-seo และ Lee Seung-chul ได้บันทึกเพลงนี้ไว้ก่อนเสียชีวิตกะทันหันจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี 1993

รายงานในเกาหลีเกี่ยวกับตอนดังกล่าวระบุว่า Kim Jae-ki กำลังบันทึกเพลงนี้อยู่ในช่วงที่โศกนาฏกรรมเกิดขึ้น อัลบั้มชุดที่สามซึ่งรวมเสียงบันทึกชั่วคราวของเขาไว้ กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของ Boohwal ในเวลาต่อมา และเปลี่ยนบทหนึ่งของชีวิตที่ยังไม่ทันสมบูรณ์ให้กลายเป็นความทรงจำสาธารณะที่ยืนยาวที่สุดบทหนึ่งของวง

ภูมิหลังนี้ทำให้โชว์ของ N.Flying ไม่ได้ดูเหมือนการคัฟเวอร์ทั่วไป แต่เหมือนการส่งต่อความทรงจำข้ามรุ่น Lee Seung-hyub และ Yoo Hwe-seung ต้องร้องเพลงที่ผู้ฟังเกาหลีจำนวนมากเชื่อมโยงกับความเศร้า ความคิดถึง และช่วงเวลาอันเปราะบางของชื่อเสียง เวอร์ชันของพวกเขาคว้าชัยในตอนนั้นด้วย 421 คะแนนตามรายงานของสื่อเกาหลี แต่หัวใจทางอารมณ์ของค่ำคืนนั้นอยู่ที่ปฏิกิริยาของ Kim Tae-won

ความทรงจำของ Kim Tae-won ถึง Kim Jae-ki

หลังชมเวที Kim Tae-won อธิบายว่า "The More I Love" ยังคงเป็นเพลงของ Boohwal ที่เขาผูกพันมากที่สุด เขาย้อนความรู้สึกนั้นกลับไปยังปี 1991 เมื่อ Boohwal กำลังเผชิญช่วงยากลำบาก และ Kim Jae-ki ได้ก้าวเข้ามาในชีวิตของเขาในจังหวะที่เหมาะสมพอดี

Kim เล่าว่าเขารู้สึกท่วมท้นเมื่อได้ยิน Kim Jae-ki ร้องเพลงเป็นครั้งแรก เขาไม่ได้จดจำอีกฝ่ายเพียงในฐานะนักร้องที่มีเทคนิคแข็งแรง แต่จำพลังของเสียงนั้นได้ราวกับเป็นสิ่งที่จับต้องได้ เป็นเสียงร้องที่ทำให้บรรยากาศทั้งห้องเปลี่ยนไป สำหรับวงที่กำลังพยายามหาทิศทางกลับมา เสียงนั้นฟังเหมือนความเป็นไปได้ใหม่

Kim Tae-won จดจำ Kim Jae-ki ในฐานะนักร้องที่เสียงของเขาช่วยคืนความหวังให้ Boohwal ในช่วงที่วงกำลังมองหาทางเดินต่อไป

เขายังแบ่งปันความทรงจำส่วนตัวที่อธิบายว่าทำไมนักร้องผู้ล่วงลับยังคงมีพื้นที่ใหญ่ในใจเขา Kim Jae-ki เคยบอกเขาว่า หาก Kim Tae-won ช่วยให้เขาหลุดพ้นจากความยากจน เขาก็จะช่วยกอบกู้เกียรติของ Kim Tae-won เช่นกัน ประโยคนั้นในรายการไม่ได้ฟังเหมือนคำประกาศดราม่า แต่เป็นภาพสะท้อนของศิลปินหนุ่มที่เข้าใจทั้งความทะเยอทะยานและความยากลำบาก

สำหรับผู้อ่านต่างประเทศที่อาจรู้จัก K-pop ก่อน K-rock, Boohwal มีตำแหน่งที่แตกต่างแต่สำคัญในประวัติศาสตร์ดนตรีเกาหลี วงก่อตั้งขึ้นช่วงกลางทศวรรษ 1980 และมีส่วนหล่อหลอมร็อกบัลลาดเกาหลีผ่านเพลงอย่าง "Heeya," "Rain and Your Story," "Never Ending Story" และ "The More I Love" ดนตรีของวงมักผสานเครื่องดนตรีร็อกเข้ากับอารมณ์ที่ตรงไปตรงมา ซึ่งผู้ฟังเกาหลียังจดจำได้ทันที

มรดกนั้นทำให้ความเศร้าของ Kim Tae-won ไม่ใช่เพียงความทรงจำส่วนตัว ช่วงเวลาสั้นๆ ของ Kim Jae-ki กับ Boohwal กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำนานวง เป็นหนึ่งในเหตุผลที่แฟนๆ มักหยิบมาอธิบายว่าทำไมเพลงของวงจึงมีความเศร้าลึกเช่นนั้น ในตอนนี้ Kim Tae-won กล่าวว่า การสูญเสียครั้งนั้นทำให้เขารู้สึกราวกับล้มเหลวในฐานะผู้นำ และการมีชีวิตต่อไปแม้อีกเพียงวันเดียวหลังเพื่อนจากไปก็เจ็บปวด

ทำไมเวทีของ N.Flying จึงกระทบใจหนัก

Lee Seung-hyub และ Yoo Hwe-seung ต้องเผชิญโจทย์ยาก หากร้องอย่างซื่อตรงเกินไปก็เสี่ยงจะระมัดระวังจนเกินควร แต่หากรีเมกให้ดราม่ามากเกินไปก็อาจดูไม่เคารพต่อเพลงที่มีโศกนาฏกรรมอยู่แล้ว พวกเขาบอกในรายการว่าต้องการสัมผัสจิตวิญญาณในเพลงและถ่ายทอดอย่างสะอาด ขณะเดียวกันก็รู้ว่าหากใส่พลังน้อยเกินไป เพลงจะขาดน้ำหนักทางอารมณ์

ปฏิกิริยาของ Kim Tae-won บ่งบอกว่าสมดุลนั้นได้ผล เขาชื่นชมช่วงท้ายของการแสดงด้วยถ้อยคำกว้างไกล บอกว่ารู้สึกเหมือนเพลงแผ่ขยายไปสู่พื้นที่ที่ใหญ่ขึ้นแทบจะเป็นจักรวาล ปฏิกิริยาของเขาทำให้เวทีนี้มีความหมายสุดท้ายว่า มันไม่ใช่แค่ผลงานแข่งขัน แต่เป็นโอกาสที่นักแต่งเพลงซึ่งยังมีชีวิตอยู่ได้ยินศิลปินรุ่นใหม่แบกรับความทรงจำที่เขาปกป้องมาหลายสิบปี

ชัยชนะครั้งนี้ยังสอดคล้องกับตัวตนของ N.Flying วงมักเคลื่อนอยู่ระหว่างการเป็นไอดอลแบนด์ที่มีฐานแฟนชัดเจนกับความน่าเชื่อถือในฐานะวงดนตรีสด โดย Lee Seung-hyub และ Yoo Hwe-seung ได้รับการยอมรับทั้งด้านพลังเสียงและฝีมือดนตรี การหยิบเพลงของ Boohwal มาร้องต่อหน้า Kim Tae-won จึงต้องใช้มากกว่าแค่ช่วงเสียง แต่ต้องมีวิจารณญาณทางอารมณ์ โดยเฉพาะเมื่อเรื่องราวของเพลงถูกเล่าให้ผู้ชมฟังในตอนเดียวกัน

สำหรับ Immortal Songs นี่คือจุดแข็งของรูปแบบรายการพอดี รายการเพลงยาวนานของ KBS ไม่ได้เพียงขอให้นักร้องนำเพลงเก่ามาทำใหม่ ในช่วงที่ดีที่สุด รายการวางประวัติของเพลงไว้ต่อหน้าผู้ชมรุ่นใหม่ และปล่อยให้ศิลปินต้นฉบับ ผู้คัฟเวอร์ และผู้ชมได้อยู่กับระยะห่างระหว่างอดีตกับปัจจุบัน

ปีที่ 40 ของ Boohwal เพิ่มความหมายอีกชั้น

จังหวะเวลายิ่งทำให้เรื่องนี้ลึกขึ้น Boohwal กำลังอยู่ในช่วงฉลองครบรอบ 40 ปี หลังปล่อยโปรเจกต์สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 14 ซึ่งเป็นอัลบั้มเต็มชุดแรกในรอบ 14 ปีของวง บทสัมภาษณ์ในเกาหลีช่วงต้นปีนี้วางกรอบอัลบั้มดังกล่าวว่าเป็นการทบทวนความบริสุทธิ์ การอยู่รอด และคำถามว่าวงควรยืนอยู่ตรงไหนหลังผ่านการเปลี่ยนสมาชิก ความสูญเสียส่วนตัว และความเปลี่ยนแปลงของตลาดเพลงมาหลายทศวรรษ

Kim Tae-won ยังคงเป็นแกนหลักที่อยู่ผ่านความเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น Boohwal มีรายชื่อนักร้องนำมากมายตลอดหลายปี รวมถึง Lee Seung-chul, Kim Jae-ki, Kim Jae-hee, Park Wan-kyu, Jung Dong-ha และคนอื่นๆ ประวัติศาสตร์ที่หมุนเวียนเช่นนี้อาจทำให้แฟนต่างชาติรุ่นใหม่ติดตามวงได้ยาก แต่ก็เป็นเหตุผลที่เพลงของวงผูกแน่นกับเสียงร้องและยุคสมัยเฉพาะอย่างมาก

ช่วงเวลาของ Kim Jae-ki นั้นสั้น แต่ทิ้งรอยประทับทางอารมณ์ที่เข้มข้นที่สุดไว้หนึ่งรอย "The More I Love" กลายเป็นเพลงประจำตัวไม่ใช่เพราะเส้นทางอาชีพที่จบครบถ้วนสวยงาม แต่เพราะการบันทึกเสียงเก็บรักษาเสียงหนึ่งที่แทบไม่มีเวลาได้เติบโตต่อหน้าสาธารณะ ดังนั้นทุกการตีความเพลงนี้ครั้งใหญ่จึงมาพร้อมคำถามว่า ศิลปินรุ่นใหม่จะให้เกียรติการแสดงที่ถูกหลอกหลอนด้วยการขาดหายตั้งแต่ต้นได้อย่างไร

ในตอนนี้ คำตอบมาจากความยับยั้งชั่งใจ บริบท และความเต็มใจของ Kim Tae-won ที่จะพูดถึงความทรงจำอย่างตรงไปตรงมา เขาไม่ได้เปลี่ยนเรื่องราวให้เป็นนิทานง่ายๆ ว่าด้วยชัยชนะหลังโศกนาฏกรรม แต่เปิดให้ผู้ชมได้ยินว่า ความชื่นชม ความรู้สึกผิด ความเศร้า และความภูมิใจยังคงปะปนกันได้แม้เวลาจะผ่านมากว่าสามทศวรรษ

ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น

ผลลัพธ์ทันทีคือความสนใจที่กลับมาสู่ทั้งแค็ตตาล็อกของ Boohwal และไลน์นักร้องของ N.Flying ผู้ชมที่ค้นพบเรื่องราวผ่าน Immortal Songs น่าจะย้อนกลับไปฟังต้นฉบับ "The More I Love" ขณะที่แฟนๆ ของ Lee Seung-hyub และ Yoo Hwe-seung สามารถชี้ไปที่ชัยชนะ 421 คะแนนนี้เป็นอีกตัวอย่างของพลังการแสดงสดของวง

สำหรับ Kim Tae-won ความหมายที่ใหญ่กว่าคือความต่อเนื่อง เพลงของ Boohwal อยู่รอดมาได้เพราะมันเดินทางข้ามยุคโดยไม่สูญเสียความเจ็บปวดในตัวเอง เมื่อศิลปินรุ่นใหม่ถ่ายทอดได้ดี พวกเขาไม่ได้เพียงคัฟเวอร์เพลงฮิตเก่า แต่ช่วยให้บทหนึ่งที่ซับซ้อนของประวัติศาสตร์ดนตรีเกาหลียังคงได้ยินสำหรับผู้ฟังที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น

นั่นคือเหตุผลที่เวที Immortal Songs ครั้งนี้สะท้อนกว้างกว่าผลการแข่งขันประจำสัปดาห์ มันนำเพลงดัง นักร้องผู้ล่วงลับ หัวหน้าวงรุ่นใหญ่ และศิลปินรุ่นใหม่มาอยู่ในกรอบเดียวกัน ชั่วไม่กี่นาที ประวัติศาสตร์ร็อกเกาหลีไม่ได้รู้สึกเหมือนถูกเก็บไว้ในคลัง แต่มันยังคงอยู่ตรงหน้า เปราะบาง และยังมีพลังพอจะทำให้ทั้งห้องเปิดแผลทางอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง