แฟนสตอล์กเกอร์ที่ทำให้ลีฮยอนอูต้องย้ายบ้านหลายครั้ง

ลีฮยอนอูคิดว่าตัวเองผ่านอะไรมาหมดแล้วในช่วงรุ่งเรืองที่สุดของชีวิต แต่แล้วคืนหนึ่งผู้หญิงคนหนึ่งก็ปรากฏตัวที่ลิฟต์พร้อมถุงปลาแมคเคอเรลในเวลาเที่ยงคืน และนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ในตอนที่ออกอากาศวันที่ 7 พฤษภาคม ของรายการ KBS2TV Rooftop Boys (옥탑방의 문제아들) ไอคอนยุค 90 ผู้นี้นั่งพูดคุยกับเพื่อนร่วมวงการอย่างคิมฮยอนชอลและยุนซัง เพื่อย้อนรำลึกถึงยุคที่ความทุ่มเทของแฟนคลับล้ำเส้นทุกจินตนาการ

นักร้องทั้งสามคนนี้มักถูกเรียกรวมกันว่า "ไตรโอแฟนหูต้นฉบับ" พวกเขาคือเสียงที่กำหนดยุค K-pop ทศวรรษ 1990 บัลลาดโรแมนติกของพวกเขาครองชาร์ตเพลง โปสเตอร์ติดผนังห้องของวัยรุ่นทั่วประเทศ และฐานแฟนคลับก็มีความเข้มข้นอย่างเหลือเชื่อแม้ตามมาตรฐานปัจจุบัน หลายสิบปีผ่านไป เรื่องราวที่พวกเขาเล่าในรายการยืนยันสิ่งที่ทุกคนสงสัย ความรักนั้นเป็นเรื่องจริง และบางครั้งก็น่าหวาดกลัว

ลีฮยอนอู: แฟนคลับที่นำปลาแมคเคอเรลมาในยามดึก

ลีฮยอนอูเริ่มต้นด้วยสิ่งที่เขาเรียกว่า "เหตุการณ์ปลาแมคเคอเรล" คืนหนึ่งระหว่าง 5 ทุ่มถึงเที่ยงคืน เขาก้าวเข้าลิฟต์และพบผู้หญิงที่ไม่รู้จักถือถุงพลาสติกสีดำอยู่ เมื่อเขาถามว่าข้างในมีอะไร เธอก็หยิบปลาแมคเคอเรลทั้งตัวออกมา

"หนูอยากทำอาหารให้นะคะ ทำไมกลับมาช้าจังเลยครับ" เธอพูดอย่างสบายใจราวกับว่ามีสิทธิ์อยู่ที่นั่น จนลีฮยอนอูอึ้งจนพูดไม่ออก เขาเล่าช่วงเวลานั้นในรายการด้วยความงุนงงปนขำ โดยบอกว่าปลาอย่างน้อยก็ยังสด

แต่เรื่องที่เปลี่ยนชีวิตเขาจริงๆ กลับเป็นแฟนคนอื่น ผู้หญิงคนหนึ่งแทรกซึมเข้าสู่ชีวิตของเขาจนกระทั่งแม้แต่แม่ของเขายังถูกหลอก เธอกลายเป็นหน้าคุ้นจนเมื่อเธอปรากฏที่ประตู แม่ของเขาเปิดประตูรับโดยเข้าใจว่าเป็นเพื่อนร่วมงานหรือคนรู้จัก ลีฮยอนอูรู้เรื่องนี้ภายหลัง

"ผมต้องย้ายบ้านเพราะเรื่องนั้นครับ มากกว่าหนึ่งครั้ง" เขาพูดเบาๆ ในรายการ แต่น้ำหนักของมันหนักอึ้ง เขาต้องย้ายบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัวขั้นพื้นฐาน ซึ่งเป็นมาตรการสุดโต่งที่แสดงให้เห็นว่าความสนใจที่มีต่อเขาไม่ยอมหยุดหย่อน

ยุนซังและคิมฮยอนชอล: กริ่งประตูและสนามบิน

ยุนซัง ซึ่งต่อมากลายเป็นโปรดิวเซอร์เพลงชั้นนำของเกาหลีใต้และเป็นพ่อของแอนตัน สมาชิก RIIZE เล่าถึงแฟนคลับที่ยืนกดกริ่งประตูบ้านไม่หยุดนานถึงห้าชั่วโมงเต็ม

แทนที่จะโทรเรียกตำรวจหรือรอให้สถานการณ์คลี่คลาย ยุนซังกลับเปิดประตูและถามคำถามที่นับแต่นั้นก็มีสัมผัสเชิงปรัชญาว่า "ทำไมถึงชอบผม?" เขาไตร่ตรองช่วงเวลานั้นด้วยความงุนงงตัวเอง "ผมคงโง่อยู่" เขาพูด โดยยอมรับว่าคำถามนั้นไม่ได้แก้ปัญหาอะไร แต่สะท้อนความสับสนที่แท้จริงที่เขารู้สึก

คิมฮยอนชอลเล่าสิ่งที่อาจเป็นเรื่องราวแฟนคลับที่เหมือนในภาพยนตร์มากที่สุดในสามคน หลังได้รับเชิญให้ไปออกรายการวิทยุในสหราชอาณาจักร เขาเดินทางถึงสนามบินและพบผู้หญิงที่ไม่เคยพบมาก่อนรออยู่ด้วยความมั่นใจ เธอประกาศว่าจะติดตามเขาไปอังกฤษ เมื่อเจ้าหน้าที่บอกว่าเป็นไปไม่ได้ เธอเสนอทางเลือกอื่น คือห้องเก็บสัมภาระ

"เธอไม่ได้พูดเล่น" คิมฮยอนชอลกล่าว ฉากนั้นจบลงด้วยผู้หญิงคนนั้นร้องไห้ในเทอร์มินัล ไม่ใช่เพราะมีคนมาขวาง แต่ด้วยความรุนแรงที่บ่งบอกว่าน้ำตาเป็นส่วนหนึ่งของวิธีที่เธอรับรู้ช่วงเวลานั้น คิมฮยอนชอลนั่งดูทั้งหมดด้วยความงุนงงปนความเห็นใจอย่างช่วยไม่ได้

พิธีกรที่เคยเป็นแฟนสตอล์กเกอร์

การเปิดเผยที่ไม่คาดคิดที่สุดในตอนนั้นมาจากพิธีกร ฮงจินคยอง นักแสดงและนักตลกที่ดำเนินรายการ ก่อนเดบิวต์เป็นนางแบบ เธอยอมรับว่าเคยเป็นแฟนหลงใหลของลีฮยอนอูเอง ไม่ใช่แค่แฟนห่างๆ แต่เป็นประเภทที่ไปหาตัวจริง

เธอไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขาถึงสามครั้ง สองครั้งแรกเธอกลับไปโดยไม่ได้ทำอะไรสำคัญ ครั้งที่สามก็เช่นกัน เธอไม่เคยพบเขาโดยตรงในการไปเยือนเหล่านั้น แต่เธอก็ยังคงกลับมาเรื่อยๆ ขับเคลื่อนด้วยความทุ่มเทที่เธอบอกว่าอธิบายได้ยากจากมุมมองภายนอก

ลีฮยอนอูจำเธอได้ แต่ไม่ใช่ในแบบที่เธอคาดหวัง เนื่องจากฮงจินคยองตัวสูงกว่าแฟนคลับส่วนใหญ่ที่รวมตัวกันใกล้อาคารของเขา เธอจึงเป็นที่จดจำได้ทันที เขาตั้งฉายาให้เธอว่า "โอลีฟ" ตามตัวละคร Olive Oyl จากการ์ตูน Popeye เขาพูดโดยไม่มีเจตนาร้าย เป็นเพียงข้อเท็จจริงจากความทรงจำ

ฮงจินคยองหัวเราะ ผู้หญิงที่เคยยืนอยู่หน้าอพาร์ตเมนต์ของนักร้องโดยไม่กล้ากดกริ่ง ตอนนี้กลายเป็นบุคคลชื่อดังในวงการโทรทัศน์เกาหลี เป็นพิธีกรที่นำพาการสนทนาที่ครั้งหนึ่งดูเอื้อมไม่ถึงจากภายนอก

เรื่องราวเหล่านี้เปิดเผยอะไรเกี่ยวกับแฟนดอม K-Pop ยุค 90

แฟนดอม K-pop ในปี 2026 มีโครงสร้างชัดเจนพร้อมระบบรองรับการมีปฏิสัมพันธ์กับศิลปิน ทั้งงานแฟนไซน์ ชุมชนออนไลน์ และการมีส่วนร่วมแบบพาราโซเชียลที่มีการจัดการ พฤติกรรมที่บรรยายใน Rooftop Boys เป็นของยุคก่อนหน้านั้น ก่อนที่อุตสาหกรรมจะสร้างระบบเพื่อนำพลังงานนั้นไปสู่สิ่งที่เป็นระเบียบมากขึ้น

สิ่งที่ลีฮยอนอู ยุนซัง และคิมฮยอนชอลบรรยายไม่ใช่เรื่องเฉพาะของเกาหลี การทุ่มเทของแฟนสุดโต่งปรากฏในทุกวัฒนธรรมดนตรีที่ผลิตคนดังในระดับใหญ่ แต่ความเฉพาะเจาะจงของเรื่องราวเหล่านี้ และความเบาสบายที่พวกเขาเล่าหลายสิบปีต่อมา สะท้อนการประมวลผลรุ่นของประสบการณ์ที่ในขณะนั้นเป็นเรื่องสั่นคลอนจริงๆ และบางครั้งก็น่ากลัว

ลีฮยอนอูย้ายบ้านหลายครั้งเพื่อหนีจากแฟนคลับ ยุนซังถามคำถามเชิงปรัชญาที่หน้าประตูบ้านตัวเอง คิมฮยอนชอลเห็นคนแปลกหน้าเสนอเดินทางในช่องเก็บสัมภาระข้ามมหาสมุทร สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ที่ตอนนี้เล่าได้ด้วยรอยยิ้มและความคิดถึงแทนที่จะเป็นความโกรธ บอกบางอย่างที่แท้จริงเกี่ยวกับวิธีที่เวลาเปลี่ยนรูปแม้แต่ความทรงจำที่สุดโต่ง

สำหรับแฟนดนตรีเกาหลียุค 90 ตอนนี้เหมือนการพบกันอีกครั้ง ไม่ใช่บนเวที แต่ในสตูดิโอที่สว่างสดใสที่ผู้ชายสามคนพูดคุยเรื่องปลา กริ่งประตู และสนามบินด้วยความผ่อนคลายของคนที่ได้ทำสันติกับการถูกรักมากเกินไปมานานแล้ว