ยู แจซอกกำกับละครและคิม ซองกยุนทนหัวเราะไม่ได้

คิม ซองกยุน คือหนึ่งในนักแสดงประกอบที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในเกาหลีใต้ เป็นผู้ชายที่เคยร่วมแสดงในภาพยนตร์ที่คว้ารางวัลออสการ์ ดังนั้นเมื่อเขานั่งลงอ่านบทในงาน script reading สำหรับหนังกำกับเรื่องแรกของยู แจซอก แล้วทนหัวเราะไม่ได้ตั้งแต่บทสนทนาแรก นั่นไม่ใช่เรื่องของทักษะการแสดงเลย มันคือการเปิดตัวของหนึ่งในการผลิตละครช่วงสั้นที่โกลาหลและตลกที่สุดในประวัติศาสตร์รายการวาไรตี้เกาหลี

ตอนที่ออกอากาศวันที่ 9 พฤษภาคมของรายการวาไรตี้ยาวนานของ MBC อย่าง Hang Out With Yoo (놀면 뭐하니?) ตอนที่ 328 ติดตามการกำเนิดของละครช่วงสั้นที่มีชื่อว่า ฉันตัดสินใจจะเอาผู้หญิงที่น้องชายขโมยไปคืน (동생이 훔친 내 여자를 다시 뺏기로 했다) ซึ่งเรียกย่อๆ ด้วยความรักใคร่ว่า "Donghumnaeyeodappettda" ศูนย์กลางของทุกอย่างคือยู แจซอกที่ก้าวไปอยู่หลังกล้องเป็นครั้งแรก พร้อมนักแสดงมากประสบการณ์ที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะเผชิญกับอะไร

การผลิตละครช่วงสั้นที่โกลาหลที่สุดในประวัติศาสตร์วาไรตี้

โครงเรื่องของละครนั้นบ้าระห่ำในแบบที่ดีที่สุด น้องชายขโมยแฟนสาวและตำแหน่งทายาทบริษัทของพี่ชาย พี่ชายที่ทุกคนคิดว่าตายแล้วกลับมาเพื่อเรียกคืนทุกอย่าง ลองนึกภาพละครน้ำเน่าวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่บีบอัดใส่รูปแบบช่วงสั้น ถ่ายทำในหนึ่งวัน บนเซ็ตที่ยืมมาจากละครรายวันของ MBC เรื่อง 첫 번째 남자

เงื่อนไขการผลิตนั้นน่าหายใจไม่ออก ต้องเสร็จสิ้นทุกอย่างภายใน 5 โมงเย็น ต้องถ่ายทำเนื้อหาสี่ตอนภายในวันเดียว ไม่มีรถเลี้ยงอาหาร นักแสดงต้องนำข้าวกล่องมาเอง และสำหรับฉากที่ถ่ายทำไม่ได้จริงๆ ยู แจซอกประกาศอย่างใจเย็นว่าจะแทนที่ด้วยเนื้อหาที่สร้างโดย AI ซึ่งคำประกาศนั้นทำให้ทีมงานหัวเราะกลิ้ง

นักแสดงที่ยู แจซอกรวมรวมมาคือส่วนที่ทำให้ทุกอย่างเจิดจรัส นักแสดงเวเทอรันอย่างคิม ซอกฮุนและคิม ซองกยุนถูกชวนมารับบทนำชาย โดยคิม ซอกฮุนรับบทชายผู้สูญเสียทุกอย่าง และคิม ซองกยุนรับบทชายผู้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมเสียอะไร การคัดเลือกนักแสดงหญิงนำต้องเปลี่ยนแปลงในนาทีสุดท้าย คิม วอนฮีถูกวางตัวให้รับบทเฮ อินอก หญิงสาว femme fatale ผู้ครองใจผู้ชายทั้งสอง แต่ปัญหาตารางงานทำให้ต้องยกเลิก วิธีแก้ของยู แจซอก? ให้เฮ กยองฮวานแต่งหญิงรับบทแทน โดยแจ้งเขาตอนที่เจอกันเท่านั้น

ปฏิกิริยาของเฮ กยองฮวาน —ที่ตะลึงว่า "ผมเป็นผู้หญิงเหรอ?"— กำหนดโทนของทุกอย่างที่ตามมา หลังกล้อง ฮาฮาสมาชิกรายการรับหน้าที่เขียนบท ในขณะที่จู อูแจทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับ ส่วนจอง จุนฮา ลงเอยด้วยการรับบทสี่บท ได้แก่ เลขานุการ แม่ของพระเอก แพทย์ และนักสืบ ความสามารถในการสลับระหว่างทั้งสี่บทโดยไม่หลุดออกจากตัวละครทำให้เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นดาวเด่นของการผลิตทั้งหมด

คิม ซองกยุน ปะทะ ฮาฮา: สงครามนักเขียน-นักแสดงที่ไม่มีใครขอ

ฉาก script reading ที่ออกอากาศคือจุดที่ตอนนี้จุดไฟขึ้นจริงๆ คิม ซองกยุน —ชายผู้ปรากฏในภาพยนตร์อย่าง Parasite และละครที่ได้รับการยกย่องนับไม่ถ้วน— นั่งลง เปิดบท แล้วทันทีก็เริ่มต้องสู้กับการห้ามหัวเราะ บทสนทนาที่ฮาฮาเขียนขึ้นมาอย่างรีบเร่งในความโกลาหลของการผลิตวาไรตี้ ตกอยู่ที่ไหนสักแห่งระหว่างละครน้ำเน่าและตลกที่ไม่ได้ตั้งใจ ปฏิกิริยาของคิม ซองกยุนเป็นไปโดยอัตโนมัติ จริงใจ และเข้าใจได้อย่างลึกซึ้ง

สิ่งที่ตามมาคือการเผชิญหน้าระหว่างนักแสดงและนักเขียนที่เดิมพันต่ำแต่สนุกมาก ความขบขันที่ต้องกลั้นเอาไว้ตลอดการอ่านบทของคิม ซองกยุน —รอยยิ้มที่ยิ้มออกมาเอง การหยุดที่นานกว่าจังหวะปกติเล็กน้อย— ดูเหมือนความสงสัยด้วยความสุภาพที่มีต่อทางเลือกทางความคิดสร้างสรรค์ของฮาฮา ส่วนฮาฮายังคงรักษาศักดิ์ศรีของนักเขียนที่เชื่อมั่นในงานของตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ ความตึงเครียดระหว่าง "คนที่เขียนสิ่งนี้" และ "คนที่ต้องพูดมันออกมาดังๆ" กลายเป็นเครื่องยนต์ตลกของฉาก

ระหว่างการถ่ายทำจริง คิม ซองกยุนสะดุดบทพูด —สิ่งที่แทบไม่เคยเห็นในนักแสดงระดับเขา— และแสดงความไม่พอใจออกมาทันที "ผมพูดผิดบท" เขายอมรับ เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับการแสดงของตัวเอง การยอมรับนั้นได้รับการตอบรับด้วยการโต้กลับอย่างกระตือรือร้นของยู แจซอก: "นั่นสมบูรณ์แบบมาก คุณยอดเยี่ยมมาก" เมื่อคิม ซองกยุนโต้แย้งว่าไม่มีเวลาวิเคราะห์ตัวละคร คำตอบของยูก็ตรงไปตรงมา: "วิเคราะห์ตัวละครไปพร้อมกับการแสดงเลยครับ"

มันคือการแลกเปลี่ยนที่ใช้ได้ผลพอดีเพราะมันเป็นเรื่องจริง —ความหงุดหงิดจริงๆ ของนักแสดงที่ใส่ใจงานของตัวเองอย่างจริงจัง การให้กำลังใจจริงๆ ของผู้กำกับที่ทำงานภายใต้ข้อจำกัดที่เป็นไปไม่ได้ และเคมีตลกที่แท้จริงที่เกิดขึ้นได้เฉพาะกับคนที่ไว้วางใจกันมากพอที่จะโง่งงด้วยกัน

สไตล์การกำกับของยู แจซอก: การให้กำลังใจ ความโกลาหล และไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว

สิ่งที่ทำให้การเดบิวต์ผู้กำกับของยู แจซอกน่าชมคือความแตกต่างระหว่างสัญชาตญาณของเขาในฐานะพิธีกร —เห็นอกเห็นใจ ใจกว้าง หัวเราะได้เร็ว— และความต้องการของการเป็นคนที่รับผิดชอบในการทำละครให้เสร็จใน 8 ชั่วโมง เขากำกับด้วยความอบอุ่น แต่ยังมีวินัยแบบเหล็กของคนที่ใช้เวลา 30 ปีเข้าใจว่าอะไรทำให้ผู้ชมสนใจ

คำสั่งของเขาต่อนักแสดง —"ผมชอบโทนนี้ นี่คือวิสัยทัศน์ของผม"— ผสมผสานแนวทางด้านสุนทรียศาสตร์ที่แท้จริงกับความโกลาหลที่เจาะจงของการผลิตวาไรตี้ เมื่อคิม ซอกฮุนและคิม ซองกยุนทนหัวเราะไม่ได้ระหว่างการถ่ายทำ ยูมองว่านั่นไม่ใช่ข้อผิดพลาดแต่เป็นหลักฐานว่าสื่อกำลังทำงาน ความกระตือรือร้นของเขาแพร่กระจายได้มาก แม้แต่สมาชิกในทีมที่ขี้ระแวงที่สุดก็พบว่าตัวเองมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่กับฉากที่พวกเขาตั้งคำถามในตอนแรก

สิ่งที่เพิ่มคุณภาพเหนือจริงของการผลิต: บทพูดจริงที่กล่าวโดยนักแสดงชื่อดัง ฮวัง จองมิน ระหว่างการพบเจอโดยบังเอิญในกองถ่ายถูกนำเข้าไปในบทตรงๆ ใส่ให้กับตัวละครหนึ่ง บทพูดนั้น ส่งมอบโดยไม่มีการเหน็บแนม รายงานกันว่าทำงานได้ดีกว่าในบริบทกว่าสิ่งที่ฮาฮาเขียนไว้เดิมสำหรับฉากนั้น

การปรากฏตัวสุดเซอร์ไพรส์ของแบก จียองใน OST และทีมดนตรีในฝัน

ละครเมโลแบบสั้น —แม้แต่แบบตลก— ต้องการ OST ที่จริงจัง และการผลิตนี้ก็ส่งมอบในแบบที่น่าตื่นตะลึง ฮาฮาแต่งเพลงต้นฉบับชื่อ A Spy's Word (자객의 단어) สำหรับละคร ไม่น้อยหน้า ยู แจซอกผลิตเพลงแข่งโดยใช้ AI —บัลลาดร็อกชื่อ Words Left Unsaid (끝까지 못한 말)

การแข่งขันระหว่างสองเพลงถูกแก้ไขด้วยการมาถึงของคนที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเห็น: แบก จียอง ผู้ที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในราชินีของ OST ละครเกาหลี ปรากฏตัวเป็นการส่วนตัวเพื่อให้เสียงของเธอกับโปรเจกต์ ปฏิกิริยาของเธอต่อการได้ยินผลงานของฮาฮาเป็นไปอย่างทันทีและกระตือรือร้น "เพลงนี้ดี" เธอพูด "ฉันฟังมันมาเยอะมาก เพลงคีย์ไมเนอร์แบบนี้หายากมาก โครงสัมผัสมันเป็นบทกวีเลย" จากนั้นเธอก็บ่อนทำลายการรับประกันของตัวเองทันทีโดยเพิ่มว่า: "แต่สัญชาตญาณของฉันผิด เมื่อฉันบอกว่าชอบอะไร มักหมายความว่ามันจะไม่ประสบความสำเร็จ เพลงที่ฉันไม่อยากทำลงเอยด้วยการขึ้นชาร์ต"

ในท่าทีที่ทำให้ทุกคนพอใจ แบก จียองตกลงบันทึกทั้งสองเพลง นักไวโอลิน Danny Koo เข้าร่วมเป็นนักดนตรีเซสชั่น ยกระดับ OST ให้สูงเกินกว่าที่งบประมาณหรือไทม์ไลน์ควรจะอนุญาต ผลลัพธ์ —ละครที่ใช้เวลาถ่ายทำน้อยกว่าหนึ่งวัน พร้อมดนตรีที่ฟังดูเหมือนมาจากการผลิตระดับศักดิ์ศรี— คือประเภทของช่องว่างที่ทำให้ Hang Out With Yoo ยังน่าดูอย่างต่อเนื่องหลังจากเกือบทศวรรษที่ออกอากาศ

เวอร์ชั่นสมบูรณ์ของ ฉันตัดสินใจจะเอาผู้หญิงที่น้องชายขโมยไปคืน ตอนนี้มีให้ดูบนช่อง YouTube อย่างเป็นทางการของ Hang Out With Yoo ซึ่งสามารถดูละครช่วงสั้นเต็มรูปแบบได้โดยไม่มีการคอมเมนต์วาไรตี้ล้อมรอบ ว่าผลงานนั้นยืนหยัดได้ด้วยตัวเองในฐานะละครเมโล —โดยตั้งใจหรือไม่— คือคำถามที่ยู แจซอก คิม ซองกยุน และฮาฮา ทิ้งไว้อย่างเป็นทางการให้ผู้ชมตัดสิน